bazylika św antoniego w padwie

Konrad Confalonieri urodził się około roku 1290 w zamożnej, włoskiej rodzinie. Za młodu obrał sobie zawód rycerski. W roku 1313, w czasie polowania, rozpalił ognisko dla wypłoszenia zwierzyny, czym wywołał pożar. Namiestnik Piacenzy, Galeazzo Visconti, skazał na śmierć przypadkowo przyłapanego w lesie człowieka, podejrzanego o Obecnie na miejscu grobu św. Antoniego wznosi się potężna bazylika, wystawiona w latach 1256-1310, posiadająca 118 m długości, 32,5 szerokości i 38,5 m wysokości nawy głównej, dwie wieże wysokie na 68 m, 2 wieżyczki minaretowe i 8 kopuł. Kult św. Antoniego rozszedł się po świecie chrześcijańskim na Zachodzie lotem błyskawicy. Bardzo dobrze zintegrowana Polonia, głęboko przywiązana do tradycji i wiary - tak o Polakach mieszkających w Padwie i okolicach opowiedział PAP jedyny polski penitencjarz w bazylice świętego Antoniego ojciec Sylwester Bartoszewski. Jest też opiekunem Polaków. The precious central reliquary by R. Cremesini (1982) contains a bone from the foot, a fragment of skin, and some hair from the body of St. Anthony. In the central niche, in a splen did reliquaryby the goldsmith Giuliano da Firenze (1436), the Incorrupt Tongue of St. Anthony is kept. Above this is a reliquary in which the Saint’s Jawbone is kept. Odsłuchaj tekst. Dodaj do planera. Bazylika św. Antoniego Padewskiego w Rybniku, zwana czasem nawet „rybnicką katedrą”, znana jest głównie dzięki temu, że stanowi największą świątynię Górnego Śląska. Budowla posiada niemal stumetrowej wysokości wieże, widoczne z daleka, gdy z którejkolwiek strony zbliżamy się do miasta Ou Rencontrer Des Hommes Riches A Montreal. Włochy Wenecja Euganejska Padwa Bazylika św. Antoniego z Padwy TOPnumer 2 w mieściePADWAWłochyNazwa lokalna: Basilica di Sant'Antonio di PadovaJedno z najważniejszych katolickich sanktuariów Włoch i Europy, poświęcone świętemu Antoniemu Padewskiemu. Kościół zbudowano w XIII w. na miejscu, gdzie znajdowała się wcześniej świątynia pod wezwaniem Matki Boskiej. Obecnie jest ona jedną z kaplic w bazylice, a w jej wnętrzu umieszczona jest trumna ze szczątkami świętego wewnątrzUdogodnienia Nazwa lokalnaBasilica di sant'Antonio Di Padova LokalizacjaPadwa, Włochy Papieska bazylika św. Antoniego w Padwie – największy kościół w Padwie. Wewnątrz znajduje się grób św. Antoniego Padewskiego. Mimo licznych pielgrzymek wiernych z całego świata bazylika ta nie posiada statusu głównego kościoła w mieście. Przez mieszkańców Padwy bazylika nazywana jest „Il Santo”. wikipedia Tagi Miejsce kultu•Chrześcijanin•Katolicki•Kościół•Gotycka architektura•Architektura romańska Pobierz Pobierz Zobacz więcej Dwie godziny zaledwie przebywałem w Padwie, ale te dwie godziny tak obfitowały we wrażenia i wzruszenia, że gdybym to wszystko chciał opowiedzieć, nie wystarczyłoby potem na odczytanie dwóch godzin... Coś niecoś tknę zatem i to bardzo powierzchu. Święty Cudotwórca Antoni Padewski. Był to ranek niedzielny 6 października. Budzą się z myślą o św. Antonim i o Padwie, a głowę mam jak kłoda i to rozpęknięta... boli! Może to z nadmiaru spostrzeżeń? A może z poduszki, która tylko białością do poduszki podobną była? Dość że głowa mnie boli. Odprawienie Mszy św. odkładam do Padwy, więc i śniadanie tak samo. Skorom jeno wyjrzał na światło dzienne, zaraz księża współpielgrzymi proszą o wstawienie się u Franciszkanów padewskich, by do grobu św. Antoniego ze Mszami dotarli. W dwóch godzinach wszyscy!... W tym samym naszym polskim pociągu te same każdy zajmuje miejsca i ruszamy wpierw przez tamę na wodzie, a potem przez stały ląd, podziwiając krajobrazy tak zupełnie do naszych polskich niepodobne. Na olbrzymich przestrzeniach same winogrona, gdzieindziej jakby jakieś wierzby, a chleba, tego powszedniego, jakoś nie widać Ślązaczki w pociągu bezprzestannie śpiewają: wpierw do Matki Bożej, potem do św. Antoniego - wychodzi to bardzo ładnie i składnie, pokąd się nikt nie miesza, ale próbuj dopomóc: nie dostroisz się nigdy! Śpiew to bowiem osobliwy: jakiś pospieszny a powiewny, swobodny a w swej swobodzie ustalony. Toż z tego i innych jeszcze względów pomagać nie próbuję, a tylko tak cichutko o św. Antonim sobie rozmyślam i do niego się modlę... Padwa! Tramwajami już zamówionemi cała nasza pielgrzymka z dworca da Bazyliki "il Santo" (znaczy: Święty) dociera. Po drodze wskazują mi kościoły te i owe gmachy te i owe - mnie to wszystko jednakowoż dziś niewiele obchodzi: Całą moją istotę opanował "Il Santo"! Na ulicach miasta Padwy. Bazylika! ten przewspaniały grobowiec św. Antoniego i relikwjarz zarazem... Wita nas u wejścia rodak nasz, zamieszkały na stałe w Padwie, O. Franciszek Pyznar - serdecznie wita, choć skromnie, gdyż trochę niespodzianie zwaliła mu się na barki pielgrzymka nasza cała. Gdyby wcześniej wiedział, wprowadziłby nas z orkiestrą i drogę kwiatami usłać kazał, jako z pielgrzymką warszawską tydzień temu uczynił! - A jakże Rycerz Niepokalanej? jak Niepokalanów? - rzuca pytania, a nim odpowiedzieć zdołam, już dziesięć inaczej brzmiących pytań słyszy, na które serdecznie i cierpliwie daje odpowiedzi. Wogóle, wśród całego pobytu w Padwie doznaliśmy ze strony tego czcigodnego Ojca bardzo wiele pomocy i - serca! Najważniejszem dla mnie: zdobyć ołtarz dla odprawienia Mszy św. Oby to był ołtarz św. Antoniego!... Wybija mi to z głowy drugi Polak tu zamieszkały, br. Eugenjusz i prowadzi do Kaplicy Polskiej, urządzonej z ofiar polskich i przez artystów polskich. - Spodziewaliśmy się dwóch Biskupów - tłumaczy - więc przygotowaliśmy i u św. Antoniego i w tej kaplicy. Bazylika św. Antoniego. Ponieważ jednak przyjechał tylko Biskup jeden, tedy Kaplica polska jest wolna. Wszystko w niej do Mszy św. gotowe: proszę się ubierać! Uradowałem się i - zmartwiłem. Kaplica Polska w Bazylice św. Antoniego. Już nie tyle dlatego, że przy innym ołtarzu celebrować mi przychodzi, ale - że to dla Biskupa przygotowane, więc są to biskupie szaty... Istotnie tak było. Proszę o zamianą choć fioletowo nastawionej alby ale na wszystko brak czasu przy takim rozgardjaszu. A to jeszcze niedziela, więc mają różne życzenia i miejscowi... Nie grymaszę więc, a tylko ubieram się do Mszy św. odkładam ze drżeniem szaty liturgiczne wyłącznie Biskupom służące i - staję u Pańskiego Ołtarza. A ręce kurczowo trzymam ku sobie, by choć końce rękawów za mną się ukryły... Aliści ledwom zaczął lękliwym głosem odmawiać ministranturę, ktoś z tyłu za ornat szarpie mnie dość gwałtownie... Przerażony do najwyższego odwracam błędne już prawie oczy i widzę przezacnego kapłana, co grupie niemieckiej przewodzi. - My tu mieli obiecane! - woła - My się już zgromadzili! Niech Ojciec przeniesie się do innego ołtarza! i t. d. Czy mieli obiecane i kiedy, nic o tem nie wiedziałem, ale że zdobyli kaplicę i w niej się mocno usadowili - to najwidoczniejszem było... Dopiero tłumaczenie, że już inne ołtarze tymczasem zajęte, że niezadługo skończę, a przekonywania, a prośby - i jakoś mnie litościwie pozostawili. Ale jak mi ta Najświętsza Ofiara się sprawowała, jakie trudności w skupieniu miałem - osądź drogi czytelniku i nie dziw się, że mimo najszczerszej chęci, prawie nie wiedziałem, co się ze mną dzieje... Odetchnąłem dopiero, gdy złożyłem te palące mnie fiolety i w najskrytszym zakątku jąłem modlić się swobodnie i serdecznie. Ołtarz z grobem św. Antoniego. Odnalazł mnie tu on braciszek przezacny i do refektarza klasztornego na śniadanie zaprasza. Próbuję rozmawiać ze wszystkimi, którzy jeno pod moją biało-czerwoną kokardkę się podsuwają, ale udatnie idzie mi tylko z Ojcami, bo po łacinie. Bardzo miłe wrażenie wywarli na mnie ci stróże grobu św. Antoniego! Coś z tej trumny przeświętej i na nich spłynęło... Jeszczem właściwie Antoniemu świętemu hołdu nie złożył - podążam tam przeto, boć wszystkiego czasu mamy tylko dwie godziny... Właśnie skończyła się uroczysta Msza św. przy której celebrujący Ks. Biskup Kubina pięknie przemówił zachęcając, byśmy wnieśli radość franciszkańską, płynącą z zamiłowania ubóstwa, do Ojczyzny naszej. Ta radość stanowi czar i urok św. Antoniego! Następnie O. Franciszek oprowadzał tłumy pielgrzymie po bazylice i pokazywał, co najbardziej godnem widzenia, zaczynając gorącem przemówieniem u grobu św. Antoniego. Na znak dany, poczęła wnikać fala ludzka za ołtarz Świętego, by dotknąć, by objąć, by swobodnie ucałować trumnę mieszczącą drogie Szczątki... Ciemno-czerwony marmur gładki, po którym dłonie bezustannie prawie się przesuwają: taki już zwyczaj! Taki wylew znajduje miłość! I ność - i ludzka bieda... Grób św. Antoniego z boku. Po prawej stronie schody, któremi wstępuje kapłan, by odprawić tu Mszę św., po lewej zaś: wolne dojście dla tych, co trumny św. Antoniego dotknąć się pragną. Na ścianach: płaskorzeźby, wyobrażające cuda św. Antoniego. Przechodzimy za wielki ołtarz, gdzie w trzech jakoby oknach: wiele bezcennych relikwij! O. Franciszek laseczką wskazuje i opowiada i tłumaczy: - Ten kamień, to pochodzi z Ogrójca, gdzie Chrystus Pan krwawym potem się zalewał. Służył on św. Antoniemu za poduszkę, na nim też św. Antoni umarł... Za poduszkę ... Mój Boże ! A mnie tej nocy na trochę twardszem posłaniu już wyspać było trudno... - Szklanka: ma piękną historję. Oto gdy umarł św. Antoni, lud pobożny jął wołać: "Umarł Święty! umarł Święty! Co słysząc pewien heretyk, sprzeciwił się bardzo i, by zaufanie do świętości Sługi Bożego w sercach prostaczków podważyć, chwycił szklankę i rzekł: "Jeśli święty, niechże sprawi, by ta szklanka się nie stłukła, gdy ją o bruk rzucę!" I rzucił z całej siły, a szklanka nawet się nie uszczerbiła. Co widząc lud tem mocniej chwalił św. Patrona, a heretyk natychmiast się nawrócił. Tutaj: widzimy właśnie tę cudem uratowaną szklankę! Oglądaliśmy również sławny język św. Antoniego, który po 700 latach pozostaje zawsze jednakowo świeży. Taka nagroda za gorliwe głoszenie Słowa Bożego!.. I wiele, wiele innych jeszcze relikwij! A po wyjaśnieniu ogólnem, przesuwała się fale ludzka schodami ku górze popod same te relikwjarze i można było wszystko to z bliska oglądać... Jedna z tych płaskorzeźb Św. Antoni ogłasza, że serce zmarłego skąpca pozostało w jego skarbcu. Powrót! Znów tramwajami na dworzec kolejowy, a opowiadania, a podziwiania niema końca ...W pociągu zaś każdy swobodnie pokazuje, co z Padwy uwozi, jedni z drugimi chętnie świętym łupem się dzielą: skorzystałem też trochę ja a skorzystali bardziej jeszcze odemnie inni. Tak to św. Antoni nas wszystkich zbratał! Tak nam serca wzajemnie ku sobie otworzył! Trzy szafy z relikwiami (zamknięte). Dwie kadzielnice ze skarbca w Padwie. Najwięcej radości sprawia mi duży obraz św. Antoniego ładnie wykonany, w kolorach, który zakupiłem dla kaplicy naszej w Niepokalanowie. Wracamy jeszcze na pół dnia do Wenecji. Tu dopiero obiad, a po nim: pobożna pielgrzymka po weneckich kościołach. Są to wspaniałe, harmonijne budowle, jako ten kościół Matki Bożej de la Salute, w którym wszystko, i nawy i kaplice, zdecydowanie ku środkowi spływają; są ogromy pełne życia i sztuki, jako ten franciszkański kościół zwany "dei Frari"; są i relikwje, nawet w całości przechowane ciało św. Sekundusa męczennika z za szkła widoczne - ale św. Antoniego, ale "Il Santo" - tutaj już niema... Ołtarz z figurą Matki Najśw. w starej części bazyliki, gdzie podobno jeszcze św. Antoni Msze święte celebrował. Papieska bazylika św. Antoniego w PadwieBasilica Pontificia di Sant'Antonio di Padova Państwo Włochy Miejscowość Padwa Wyznanie katolickie Kościół rzymskokatolicki Wezwanie św. Antoniego Padewskiego Przedmioty szczególnego kultu Relikwie św. Antoniego Padewskiego Położenie na mapie Padwy Położenie na mapie Włoch Położenie na mapie Wenecji Euganejskiej 45°24′05″N 11°52′48″E/45,401389 11,880000 Multimedia w Wikimedia Commons Papieska bazylika św. Antoniego w Padwie (it. Basilica Pontificia di Sant’Antonio di Padova) – największy kościół w Padwie. Wewnątrz znajduje się grób św. Antoniego Padewskiego (Antoniego z Padwy). Mimo licznych pielgrzymek wiernych z całego świata bazylika ta nie posiada statusu głównego kościoła w mieście. Przez mieszkańców Padwy bazylika nazywana jest „Il Santo” (wł. święty). Historia[edytuj | edytuj kod] Za życia Św. Antoniego w miejscu tym znajdował się kościół Santa Maria Mater Domini, który dzisiaj pełni funkcję kaplicy Madonna Mora we wnętrzu bazyliki. Obok kościoła w 1229 roku założony został klasztor zakonu braci mniejszych (franciszkanów) prawdopodobnie przez samego Świętego Antoniego. Po śmierci Św. Antoniego w 1231 r. w Arcelli na północy miasta, gdzie mieścił się Klasztor Sióstr Klarysek, ciało Antoniego, zgodnie z jego wolą, zostało przeniesione i pochowane w Santa Maria Mater Domini. Architektura[edytuj | edytuj kod] Dzisiejszy zewnętrzny wygląd bazyliki jest w głównej mierze efektem trzech przebudów dokonanych w latach 1238-1310. Pierwsza rozbudowa bazyliki do formy prostego kościoła franciszkańskiego jednonawowego z krótką absydą została rozpoczęta w 1238 roku. Z czasem zostały dodane dwie boczne nawy. W końcowym efekcie kościół przeobraził się w istniejącą dziś budowlę. Wnętrze bazyliki, z uwagi na liczne rozbudowy, jest stosunkowo zróżnicowane. Stylowo bazylika podzielona jest na dwie części: nawową i absydową, nie tylko przez obecność licznych fresków w transepcie, ale przede wszystkim z uwagi na odmienność typologiczną gotyku. Część nawowa jest przestronna, otoczona galerią, która okrąża również transept. Polonica[edytuj | edytuj kod] W 1592 polscy studenci Uniwersytetu w Padwie zorganizowali się w samodzielną organizację Nacja Polska. Uchwalono wtedy, że należy zbudować w bazylice polską kaplicę z kryptą. Na początku 1593 franciszkanie zarządzający obiektem przydzielili Polakom miejsce w północnej nawie kościoła. Z uwagi na trudności ze zbieraniem funduszy, decyzję o zabudowie wnętrza podjęto dopiero w 1606. Ołtarz i kryptę zaprojektował padewski rzeźbiarz Cesare Bovo. Uroczystość poświęcenia odbyła się w 1607. Kaplicy nadano wezwanie św. Stanisława. Pierwotny ołtarz został rozebrany w 1809. Na jego miejsce ściągnięto używany z przełomu XVII i XVIII wieku z kościoła San Prosdocino. Wewnątrz umieszczono obraz przedstawiający wskrzeszenie Piotrowina autorstwa Pietro Malomby z Wenecji. W 1979 zastąpiono go kolejnym ołtarzem z obrazem Chwała św. Maksymiliana autorstwa Pietro Annigoniego. W otoczeniu ołtarza znajduje się siedem nagrobków i epitafiów. Upamiętniają one pochowanych tu lub zmarłych. Są to Stefan Ubaldini, naukowiec ze Lwowa (jego rodzina pochodziła z Florencji), Stanisław Miński, zm. 1607, doradca króla Zygmunta III i delegat do papieża Klemensa VIII w sprawie kanonizacji Jacka Odrowąża, Aleksander Kazimierz Sapieha (zm. 1619), Krzysztof Sapieha (zm. 1637), podczaszy wielki litewski – obaj Sapiehowie zmarli w Padwie, ale ciała przewieziono do Polski, Stanisław Fritznekier, zm. około 1690, doktor filozofii i medycyny[1]. Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ Dorota Kowalczyk, Pierwsza kaplica w Padwie, w: Spotkania z Zabytkami, nr 7(65)/1992, Indeks 377325 pde via Wikimedia CommonsBazylika św. Antoniego w Padwie to jeden z najważniejszych zabytków sakralnych, jakim mogą się pochwalić Włochy. Ten zabytek to również ważny cel wycieczki dla każdego miłośnika średniowiecznego budownictwa oraz cennych zabytków sakralnych. Chętnie zaglądają tu również pielgrzymi, a biura podróży ułatwiają im zaplanowanie pobyty w miejscu, które od dawna kojarzone jest z kultem św. Antoniego. Nic dziwnego, że większość turystów zwiedzanie Padwy rozpoczyna od wizyty w tutejszej bazylice św. Antoniego. Jest to wyjątkowy zabytek architektury sakralnej, któremu warto poświecić więcej uwagi z kilku względów. Jakich?Bazylika św. Antoniego w Padwie to ciekawe połączenie stylu romańskiego i gotyckiego, przy czym ich dopełnieniem są elementy typowe dla architektury bizantyjskiej. Tu najlepiej widać te trendy, które dominowały w XIII wieku we włoskim budownictwie. Bazylika ta zachwyca jednocześnie swymi rozmiarami. Jest to jedna z największych świątyń, jakimi mogą się pochwalić Włochy. Długość bazyliki to 118 metrów, a jej szerokość dochodzi do 32 metrów. W tym ogromnym wnętrzu czeka wiele ciekawych zabytków sztuki sakralnej, którym warto przyjrzeć się które musisz zobaczyć, wybierając się do słonecznej Italii to Rzym. Zobacz artykuł o rzymskim zabytku: informacje o koloseumvia Wikimedia CommonsJednym z najważniejszych miejsc w tej bazylice jest kaplica św. Antoniego, w której można podumać przy szczątkach tego słynnego franciszkanina. Jego relikwie przyciągają, podobnie zresztą jak wspaniałe płaskorzeźby, za pomocą których przedstawiono liczne cuda związane z tym świętym. Warto też zwrócić uwagę na wspaniały ołtarz główny, który jest dziełem słynnego Donatella. Bazylika w Padwie może się też pochwalić ciekawymi freskami oraz polskim akcentem. Jest nim ołtarz poświęcony Polakowi – Maksymilianowi Kolbemu. Wielu turystów w czasie wycieczki po Padwie nie ogranicza się do zwiedzenia tej bazyliki. Biura podróży zachęcają też do odwiedzenia sąsiadującego ze świątynią klasztoru, którego dumą jest piękny dziedziniec z XV oraz takie miasta jak Padwa to niezwykle atrakcyjny cel każdej wycieczki. wiedza o tym doskonale biura podróży, które przyciągają licznymi ofertami odkrywania tych niezwykłych zakątków Europy. Z pewnością warto z takich ofert skorzystać, gdyż Włochy mogą nas zaskoczyć swym bogactwem oraz niepowtarzalnym pięknem.

bazylika św antoniego w padwie